Wetenschappelijke thema's
Zeven thema's staan centraal in het Radicaal Continuüm: van determinisme tot kosmologie. Per thema zijn de meest relevante wetenschappers en denkers in kaart gebracht — elk met een eigen pagina waarop staat waar hun werk aansluit en waar het Radicaal Continuüm een andere positie inneemt.
Het Radicaal Continuüm stelt dat toeval epistemisch is, niet ontologisch. Het universum ligt volledig vast in zijn processtructuur — wat wij als toeval ervaren is onvolledig overzicht vanuit de embedded positie. Wetenschappers als 't Hooft en Laplace delen dit vertrekpunt; anderen zoals Heisenberg en Born trekken de tegenovergestelde conclusie.
De kwantummechanica is de meest succesvolle theorie in de geschiedenis van de fysica — en tegelijk de meest omstreden in haar interpretatie. Het Radicaal Continuüm beschouwt de kwantummechanische beschrijving als effectief: zij beschrijft de positie van de embedded waarnemer, niet de tijdloze processtructuur zelf.
Het Radicaal Continuüm stelt dat de waarnemer altijd embedded is in het systeem dat hij bestudeert. Er is geen extern perspectief mogelijk. Deze positie heeft vergaande gevolgen voor wat kenbaar is — en voor de interpretatie van toeval, tijd en causaliteit.
Het Radicaal Continuüm beschrijft bewustzijn als het perspectief van een embedded processtructuur op het tijdloze continuüm — niet als apart substraat, niet als fundamenteel principe, maar als onvermijdelijke eigenschap van elke positie van waaruit het geheel partieel wordt overzien.
Het Radicaal Continuüm onderscheidt twee niveaus: ontologisch is er geen vrije wil — de processtructuur van het continuüm ligt volledig vast. Experiëntieel is vrije wil reëel: de embedded waarnemer ervaart keuze omdat hij zijn eigen positie in het continuüm niet volledig kan overzien.
De centrale these van het Radicaal Continuüm: tijd is niet fundamenteel. Het stilstaand-universum gedachte-experiment toont dat bij afwezigheid van beweging de tijdas verdwijnt — en dat wat overblijft een tijdloze processtructuur is. Barbour, Rovelli en Einstein wijzen in dezelfde richting; elk vanuit een andere hoek.
Het Radicaal Continuüm stelt dat het universum geen begin heeft in de gewone zin van het woord. Een tijdloos continuüm heeft geen aanvangstoestand. Penrose, Hawking, Turok en Hertog naderen via kosmologische modellen dezelfde twijfel — elk met een eigen oplossingsrichting.