Bijdrage aan de wetenschap
Simon Conway Morris is paleontoloog in Cambridge en gespecialiseerd in het Burgess Shale, dezelfde vindplaats van vroege Cambrische fossielen die Stephen Jay Gould gebruikte om te betogen dat evolutie extreem contingent is — 'speel de band opnieuw af en alles loopt anders'. Conway Morris trekt in Life's Solution (2003) de tegengestelde conclusie: het fossielenbestand en de biologie laten juist zien dat evolutie herhaaldelijk naar dezelfde oplossingen convergeert — het oog, vleugels, echolocatie, zelfs intelligentie zijn onafhankelijk van elkaar meerdere keren ontstaan. Voor Conway Morris is dat een teken dat de ruimte van mogelijke, werkende vormen veel beperkter en voorspelbaarder is dan het beeld van pure toevalligheid suggereert.
Waar het Radicaal Continuüm aansluit
Conway Morris levert het paleontologische tegenbewijs tegen het idee dat evolutie een open, willekeurig proces is — precies de claim die het Radicaal Continuüm ook maakt, zij het vanuit een andere invalshoek. Waar hij dit toont door herhaalde convergentie in het fossielenbestand, stelt het Radicaal Continuüm dat deze convergentie geen toeval is omdat er structureel maar een beperkt aantal 'oplossingen' bestaat binnen een tijdloos bepaald geheel — de vormen die herhaaldelijk verschijnen, lagen er al besloten in de processtructuur, niet als toevallige treffers uit een oneindige ruimte van mogelijkheden.
Waar het Radicaal Continuüm verder gaat
Conway Morris blijft, net als Gould tegen wie hij ingaat, binnen het kader van een proces dat zich stap voor stap in de tijd afspeelt — convergentie is voor hem iets dat na verloop van generaties herhaaldelijk gebeurt. Het Radicaal Continuüm plaatst dezelfde convergentie in een tijdloze structuur: de 'herhaling' is geen gebeurtenis die twee keer plaatsvindt, maar de manier waarop dezelfde structurele mogelijkheid vanuit verschillende embedded posities zichtbaar wordt.
Conway Morris
Evolutie convergeert herhaaldelijk naar dezelfde oplossingen — oog, vleugel, intelligentie. Dat toont aan dat de uitkomsten van evolutie beperkter en voorspelbaarder zijn dan puur toeval. De ruimte van werkende vormen is smal.Radicaal Continuüm
Dezelfde beperkte ruimte van vormen ligt tijdloos besloten in de processtructuur van het geheel. Convergentie is geen herhaling in de tijd, maar dezelfde structurele mogelijkheid gezien vanuit verschillende embedded posities. Wat 'voorspelbaar' lijkt, is in werkelijkheid al bepaald.Betekenis voor het onderzoeksprogramma
Conway Morris levert, samen met Ard Louis, het sterkste empirische tegenwicht tegen het beeld van evolutie als open toevalsproces. Zijn werk maakt het Radicaal Continuüm toetsbaar op het domein van de biologie, naast de eerder besproken fysica.
← Terug naar alle wetenschappers